ἔστ' ἦμαρ ὅτε Φοίβος πάλιν ελεύσεται καὶ ες αεί ἔσσεται


    Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΔΙΝΕΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΣΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ (ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΡΑΤΥΛΟΣ)

    Μοιραστείτε
    avatar
    Εωσφως
    Ήλιος
    Ήλιος

    Αριθμός μηνυμάτων : 14
    Ημερομηνία εγγραφής : 22/01/2012
    Ηλικία : 38
    Τόπος : Αθηνα

    τεστ
    τεστ:
    6/6  (6/6)

    Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΔΙΝΕΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΣΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ (ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΡΑΤΥΛΟΣ)

    Δημοσίευση από Εωσφως Την / Το Δευ Ιαν 07, 2013 2:18 pm



    Η ΕΥΣΕΒΕΙΑ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ (ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΡΑΤΥΛΟΣ)

    Σωκράτης.
    Μα τον Δία, Ερμογένη μου, εάν έχωμεν νουν, ένας είναι ο
    καλλίτερος τρόπος, ότι δηλαδή περί των θεών τίποτε δεν
    γνωρίζομεν, ούτε περί των ιδίων ούτε περί των ονομάτων, τα οποία
    οι ίδιοι αποδίδουν εις τον εαυτόν των. Και βεβαίως είναι φανερόν
    ότι εκείνοι μεταχειρίζονται τα αληθή ονόματα. Αλλά δεύτερος πάλιν
    τρόπος της ορθότητος είναι, καθώς συνηθίζομεν να ευχώμεθα εις τας
    προσευχάς, δηλαδή, όπως εκείνοι ευχαριστούνται να ονομάζωνται,
    έτσι και ημείς να τους ονομάζωμεν, αφού τίποτε άλλο δεν
    γνωρίζομεν· διότι εγώ φρονώ ότι είναι καλαί αι συνήθειαι των
    προσευχών. Λοιπόν, εάν θέλης, ας εξετάσωμεν, αλλά αφού δηλώσωμεν
    προηγουμένως εις τους θεούς, ότι ημείς τίποτε δεν θα εξετάσωμεν
    περί αυτών των ιδίων — διότι δεν έχομεν την αξίωσιν ότι είμεθα
    ικανοί δι' αυτό — αλλά μόνον περί των ανθρώπων: ποίαν άραγε
    δοξασίαν είχαν όταν έθεταν εις αυτούς τα ονόματα, διότι αυτό δεν
    είναι βλασφημία.

    Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΕΙ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΝ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΘΕΟΣ !!!

    Σωκράτης.
    Τότε λοιπόν δεν είναι δίκαιον από τους θεούς να αρχίσωμεν να
    εξετάζωμεν, άραγε ωνομάσθησαν ορθώς με αυτό το όνομα οι θεοί;

    Ερμογένης.
    Βέβαια, πρέπει.

    Σωκράτης.
    Εγώ λοιπόν υποθέτω κάτι τι τοιούτον.
    Μου φαίνονται ότι οι πρώτοι άνθρωποι που ήσαν εις τα Ελληνικά μέρη επίστευαν μόνον εκείνους τους θεούς, τους οποίους σήμερον πιστεύουν πολλοί βάρβαροι, δηλαδή τον ήλιον και την σελήνην και την γην και τα άστρα και τον ουρανόν. Και επειδή έβλεπαν ότι όλα αυτά κινούνται με ταχύτητα και τρέχουν, από αυτήν την φύσιν του τρέχω, το οποίον τότε ελέγετο &θέω&, ονόμασαν αυτούς θεούς. Αργότερα δε το ενόησαν και όλοι οι άλλοι και με αυτό πλέον το όνομα τους ονομάζουν. Φαίνεται ωσάν αλήθεια αυτό το οποίον λέγω ή όχι;

    Ερμογένης.
    Πολύ μάλιστα φαίνεται.

    Φαίνεται δε ότι και εις τον Δία ο οποίος λέγεται ότι είναι πατήρ
    του πολύ ωραία είναι βαλμένον το όνομά του, όμως δεν είναι
    εύκολον να το εννοήση κανείς. Διότι πραγματικώς το όνομα του Διός
    ομοιάζει ως να είναι ακέραιος λόγος. Και μοιράζοντες αυτό εις δύο
    άλλοι μεν μεταχειριζόμεθα το έν, άλλοι δε το άλλο. Δηλαδή άλλοι
    μεν Ζήνα, άλλοι δε Δία τον ονομάζουν. Εάν όμως ενωθούν εις έν
    εξηγούν την φύσιν αυτού του θεού, καθώς είπαμεν ότι πρέπει να έχει την ικανότητα να κάμνη παν όνομα. Διότι είναι αδύνατον εις
    ημάς και εις όλα τα άλλα όντα άλλος να είναι μάλλον ο αίτιος της
    ζωής παρά ο άρχων και ο βασιλεύς των πάντων, ώστε συμπίπτει ορθώς να ονομάζεται αυτός ο θεός, εξ αιτίας του οποίου υπάρχει το &ζην&
    εις όλα τα ζώντα. Διηρέθη όμως, καθώς είπα, εις δύο το όνομά του,
    ενώ είναι έν, δηλαδή εις τον Δία και τον Ζήνα. Ότι δε αυτός είναι
    υιός του Κρόνου θα φανή υβριστικόν αν το ακούση κανείς έξαφνα,
    όμως είναι εύλογον ο Ζευς να είναι απόγονος κανενός μεγάλου
    πνεύματος. Διότι &κόρος& δεν σημαίνει υιός, αλλά το καθαρόν και
    &ακήρατον& του &νου& (5). Αυτός δε είναι υιός του Ουρανού, καθώς
    λέγεται. Και τόρα πάλιν είναι ορθόν να λέγεται με το όνομα τούτο
    η &ουρανία,& διότι βλέπει επάνω (&ορά άνω&), και ωρισμένως,
    Ερμογένη μου, από τούτο προέρχεται ο καθαρός νους, καθώς λέγουν
    οι μετεωρολόγοι, και εις τον ουρανόν ορθώς εδόθη το όνομά του.



    Σωκράτης.
    Λέγει κάπου ο Ηράκλειτος ότι τα πάντα προχωρούν και τίποτε δεν
    μένει στάσιμον, και παρομοιάζων τα όντα προς ρεύμα ποταμού λέγει
    ότι δύο φοράς δεν είναι δυνατόν να εμβής εις τον ίδιον ποταμόν.

    Ερμογένης.
    Έτσι είναι.

    Σωκράτης.
    Και λοιπόν; νομίζεις ότι σκέπτεται διαφορετικά από τον Ηράκλειτον
    εκείνος ο οποίος προγόνους των άλλων θεών τους ωνόμασε Ρέαν και
    Κρόνον; Άραγε νομίζεις ότι κατά τύχην αυτός έδωκε και εις τους
    δύο ονόματα ρευμάτων; Καθώς πάλιν και ο Όμηρος λέγει ότι ο
    Ωκεανός είναι των θεών η γέννησις και η μήτηρ Τηθύς. Νομίζω όμως
    και ο Ησίοδος. Λέγει δε κάπου και ο Ορφεύς ότι:
    Ο καλλίρροος Ωκεανός έκαμε πρώτος αρχήν του γάμου, ο οποίος
    ενυμφεύθη την ομομήτριον αδελφήν του Τηθύν.
    Παρατήρησε λοιπόν ότι αυτά και μεταξύ των συμφωνούν και όλα
    συμφωνούν προς την θεωρίαν του Ηρακλείτου.


    Ερμογένης.
    Μου φαίνεται, Σωκράτη μου, ότι λέγεις κάτι τι σπουδαίον. Όμως το
    όνομα της Τηθύος δεν εννοώ τι θέλει να ειπή.

    Σωκράτης.
    Και όμως σχεδόν λέγει το ίδιον πράγμα, δηλαδή είναι όνομα πηγής
    ολίγον μεταμορφωμένον· διότι το &διαττώμενον& και το
    &διηθούμενον& είναι παρομοίωσις της πηγής. Από δε τα δύο αυτά
    ονόματα έγινε το όνομα Τηθύς.



    Και λοιπόν το όνομα του Ποσειδώνος μου φαίνεται ότι εδόθη από
    εκείνον ο οποίος το ωνόμασε πρώτος, διότι αυτόν, ενώ εβάδιζε, τον
    εσταμάτησε η φύσις της θαλάσσης, και δεν τον άφησε να προχωρήση,παρά έγινε δι' αυτόν ωσάν &δεσμός& των &ποδών& του. Λοιπόν τοναρχηγόν θεόν αυτής της δυνάμεως τον ωνόμασε Ποσειδώνα, ωσάν να
    είναι &ποσίδεσμος&. Το δε _ε_ παρενεβλήθη ίσως χάριν ευπρεπείας.
    Ίσως δε να μη εσήμαινε τούτο, αλλ' αντί του _σ_ να ελέγοντο εις
    την αρχήν δύο _λ_ και να εσήμαινε ότι πολλά γνωρίζει αυτός ο
    θεός. Ίσως πάλιν από το σείω ωνομάσθη &ο σείων&, και προσετέθη το πι και το δέλτα.



    Το δε όνομα του Πλούτωνος εδόθη από την δωρεάν
    του Πλούτου, διότι κάτω από την γην ανακαλύπτεται ο πλούτος. Το
    δε άλλο όνομά του, ο Άδης, οι περισσότεροι φαίνεται ότι το
    εξηγούν από το &αειδής& (αόρατος) και επειδή αποτροπιάζονται αυτό
    το όνομα τον ονομάζουν Πλούτωνα.

    Τότε λοιπόν και το όνομα Άδης πολύ απέχει να ωνομάσθη από το
    &αειδής&, αλλά πολύ μάλλον από το ότι γνωρίζει όλα τα ωραία
    ωνομάσθη υπό του νομοθέτου Άδης.


    Η Δημήτηρ μου φαίνεται ότι ωνομάσθη από την δόσιν της τροφής,
    διότι την &δίδει& ως &μήτηρ&, η δε Ήρα ότι είναι κάπως ερασμία , καθώς μάλιστα λέγεται ότι ο Ζευς ηράσθη αυτήν και την έλαβε σύζυγον. Ίσως δε ως μετεωρολόγος ο νομοθέτης ωνόμασε τον αέρα Ήραν& κατά μετατροπήν, αφού έθεσε το πρώτον γράμμα τελευταίον. Τούτο δε είναι εύκολον να το εννοήσης, αν προφέρης πολλάκις το όνομα της Ήρας. Όσον δε διά την Φερέφατταν, πολλοί φοβούνται και τούτο το όνομα καθώς και τον Απόλλωνα ένεκα αμαθείας περί της ορθότητος των ονομάτων, καθώς φαίνεται. Διότι το μεταβάλλουν και
    αντικρύζουν την Φερσερόνην(7) και τούτο φαίνεται εις αυτούς
    τρομερόν. Και όμως τούτο μας πληροφορεί ότι η θεά αυτή είναι
    σοφή, διότι, αφού τα πράγματα φέρονται, εκείνο το οποίον
    εφάπτεται με επαφήν και δύναται να παρακολουθή είναι η σοφία.
    Ώστε ορθώς καλείται η θεά αυτή Φερέπαφα ένεκα της σοφίας και της
    &επαφής& του &φερομένου& ή διά κάτι τι παρόμοιον. Διά τούτο και
    ζη με αυτήν ο Άδης, ο οποίος είναι σοφός, διότι είναι τοιαύτη.
    Τόρα όμως μετατρέπουν το όνομά της φροντίζοντες περισσότερον διά
    την ευφωνίαν παρά διά την αλήθειαν, και ονομάζουν αυτήν
    Φερρέφατταν. Επίσης δε και διά τον Απόλλωνα, καθώς είπα, πολλοί
    τρομάζουν το όνομα αυτού του θεού, ως να σημαίνη κάτι τι
    τρομερόν. Ή μήπως δεν το αντελήφθης αυτό;


    Εγώ θα προσπαθήσω να σου το εξηγήσω πώς μου φαίνεται. Δηλαδή
    κανέν άλλο όνομα δεν υπάρχει που να αρμόζη και εις τας τέσσαρας
    δυνάμεις του θεού, αν και είναι έν, ώστε όλας να τας περιλαμβάνη
    και να σημαίνη οπωσδήποτε και την μουσικήν και την μαντικήν και
    την ιατρικήν και την τοξικήν.
    Απ' εναντίας μάλιστα αρμονικόν, αφού είναι και μουσικός ο θεός
    αυτός. Διότι πρώτον μεν η καθαρειότης και οι καθαρμοί και υπό
    έποψιν ιατρικήν και υπό έποψιν μαντικήν και τα θειαφίσματα με
    ιατρικά φάρμακα και μαντικά μέσα και τα λουτρά και οι ραντισμοί
    εις τοιαύτας περιστάσεις, όλα αυτά μίαν δύναμιν έχουν, δηλαδή να
    κάμνουν τον άνθρωπον καθαρόν και κατά το σώμα και κατά την ψυχήν.
    Ή όχι;
    Ερμογένης.
    Πολύ σωστά.

    Σωκράτης.
    Λοιπόν δεν είναι αυτός ο θεός ο οποίος καθαρίζει και &απολούει&
    και &απολύει& από αυτά τα κακά;
    Ερμογένης.
    Πολύ σωστά.
    Σωκράτης.
    Λοιπόν όσον διά τας απολύσεις και απολούσεις, επειδή είναι ιατρός
    των τοιούτων πραγμάτων, θα ήτο ορθόν να ονομάζεται &απολούων&·
    όσον δε διά την μαντικήν και το &αληθές& και το &απλούν& - διότι
    αυτά τα δύο σημαίνουν το ίδιον — θα ήτο πολύ ορθόν να τον
    ονομάζωμεν, καθώς τον ονομάζουν οι Θεσσαλοί. Διότι όλοι οι
    Θεσσαλοί ονομάζουν &Άπλουν& τούτον τον θεόν. Επειδή δε &αείποτε&
    είναι έμπειρος των &βολών& εις την τοξικήν, πρέπει να θεωρηθή ως
    &Αεί-βάλλων&. Ως προς την μουσικήν δε πρέπει να υποθέσωμεν ότι το
    άλφα είναι αθροιστικόν καθώς εις το &ακόλουθος& και &άκοιτις&,
    οπού σημαίνει το ομού, και ότι και εδώ σημαίνει την &ομού
    περιπολίαν& εις τον ουρανόν, ο οποίος ακριβώς έχει &πόλους& και
    εις την αρμονίαν των ασμάτων, η οποία είναι η καθαυτό αρμονία,
    και ότι όλα αυτά &ομού περιπολεί& με κάποιαν αρμονίαν, καθώς
    λέγουν οι τελειοποιημένοι εις την μουσικήν και την αστρονομίαν.
    Καθώς λοιπόν τον &ομοκέλευθον& και &ομόκοιτιν& τον ωνομάσαμεν
    &ακόλουθον& και &άκοιτιν& διά της μεταβολής του &ομο& εις άλφα,
    ομοίως ωνομάσαμεν και τον Απόλλωνα, ο οποίος ήτο &ομοπολών&, διά
    παρεμβολής ενός ακόμη λάβδα, διά να μη γίνη ομόηχον με το κακόν
    όνομα. Τούτο όμως και τόρα πάλιν το φοβούνται μερικοί, επειδή δεν
    εννοούν καλά την δύναμιν αυτού του ονόματος και νομίζουν ότι
    σημαίνει φθοράν. Αλλά, καθώς ελέγαμεν προ ολίγου, αυτό το όνομα
    περικλείει όλας τας δυνάμεις του θεού, δηλαδή το &απλούν,
    αειβάλλον, απολούον, ομοπολούν&.

    Εις δε τας Μούσας και εν γένει
    εις την μουσικήν, καθώς φαίνεται, έδωκε το όνομα τούτο από το
    αρχαίον &μώσθαι&, δηλαδή από την έρευναν και την φιλοσοφίαν.



    Η δε Άρτεμις
    φαίνεται ότι σημαίνει το &αρτεμές& (ακεραιότητα) και το
    αξιοπρεπές, διότι αγαπά την παρθενίαν. Ίσως όμως αυτήν την θεάν
    ηθέλησε να την παραστήση ο νομοθέτης ως της &αρετής ιστορικήν&
    και έμπειρον, ή και διότι την &αροτρίασιν μισεί& του ανδρός εις την γυναίκα. Και ή δι' έν από όλα αυτά, ή δι' όλα ομού της έδωκε
    αυτό το όνομα ο νομοθέτης.




    ο Διόνυσος φαίνεται ότι είναι ο &δίδων& τον &οίνον& και
    ονομάζεται με αστειότητα &Διδοίνυσος&, και ο &οίνος& ότι κάμνει
    πολλούς από τους πίνοντας να νομίζουν ότι έχουν νουν, ενώ δεν
    έχουν, και πολύ δικαίως έπρεπε να ονομασθή &οιόνους&.

    Διά δε την
    Αφροδίτην δεν αρμόζει να αντιτείνωμεν προς τον Ησίοδον, αλλά να
    συμφωνήσωμεν με την γνώμην του, ότι ωνομάσθη Αφροδίτη, διότι
    εγεννήθη από τον &αφρόν&.









    Σωκράτης.
    Γνωρίζεις ότι την ονομάζομεν Παλλάδα.

    Ερμογένης.
    Και πώς όχι;

    Σωκράτης.
    Λοιπόν είναι ορθόν να υποθέσωμεν ότι τούτο της εδόθη από τον
    ένοπλον χορόν, καθώς εγώ νομίζω. Διότι, όταν υψώνη κανείς ή τον
    εαυτόν του ή κανέν άλλο πράγμα ή υπό την γην, ή μέσα εις τας
    χείρας του, λέγομεν ότι &πάλλει& και &πάλλεται& και το χορεύει ή
    χορεύει ο ίδιος.

    Ερμογένης.
    Πολύ σωστά.

    Σωκράτης.
    Αι λοιπόν δι' αυτόν τον λόγον την ονομάζομεν Παλλάδα.

    Ερμογένης.
    Και πολύ ορθά. Αλλά τόρα το δεύτερον όνομα πώς το εννοείς;

    Ερμογένης.
    Το όνομα Αθηνά;

    Ερμογένης.
    Ναι.

    Σωκράτης.
    Αυτό, αγαπητέ μου, είναι δυσκολώτερον. Εδώ φαίνεται ότι οι
    παλαιοί εθεώρουν την Αθηνάν, καθώς τόρα την θεωρούν οι εμβριθείς
    εις τον Όμηρον. Διότι οι περισσότεροι από αυτούς εξηγούντες αυτόν
    τον ποιητήν λέγουν, ότι αυτός παρέστησε την Αθηνάν ως νουν και
    διάνοιαν. Και εκείνος λοιπόν, ο οποίος κατεσκεύασε τα ονόματα
    φαίνεται ότι κάτι τι παρόμοιον εσκέφθη περί αυτής, και την
    ωνόμασε με περισσότερον μεγαλείον &θεού νόησιν&, ως να έλεγε ότι
    αυτή είναι &α Θεονόα&, μεταχειριζόμενος επαρχιακώς (δωρικώς) το
    άλφα αντί του ήτα και αφαιρών το ιώτα και το σίγμα. Ίσως όμως
    ουδέ δι' αυτόν τον λόγον, αλλά διότι αυτή τα &θεία νοεί&, την
    ωνόμαζε χωριστά από όλους τους θεούς &Θεονόην&. Δεν είναι δε πολύ
    διαφορετικόν και το να ήθελε να την ονομάση &των ηθών νόησιν&,
    και να εννοή ότι αυτή η θεά είναι &Ηθονόη&. Κατόπιν όμως ή ο
    ίδιος ή άλλοι οποιοιδήποτε το ετροποποίησαν χάριν κομψότητος,
    καθώς αυτοί ενόμιζαν, και την ονόμασαν Αθηνάαν.


    Ερμογένης.
    Το δε όνομα του Ηφαίστου πώς το εξηγείς;
    Σωκράτης.
    Μήπως ερωτάς διά τον ανδρείον του &φωτός πολυίστορα&.
    Ερμογένης.
    Μάλιστα.
    Σωκράτης.
    Λοιπόν αυτός δεν είναι εις τον καθένα φανερόν, ότι είναι
    &Φαίστος& και προσέλαβε το ήτα;
    Ερμογένης.
    Σχεδόν είναι, εκτός εάν τυχόν έχης και καμίαν άλλην γνώμην.


    Σωκράτης.
    Αν θέλης να μην έχω άλλην γνώμην, ερώτησέ με διά τον Άρη.
    Ερμογένης.
    Σε ερωτώ.
    Σωκράτης.
    Λοιπόν, αν μεν προτιμάς το πρώτον, θα σου έλεγα ότι ωνομάσθη
    &Άρης& από το &άρρεν& και το &ανδρείον&. Αν δε πάλιν παραδέχεσαι
    από το σκληρόν και αμετάτρεπτον, το οποίον ακριβώς λέγεται
    αρχαϊκώς &άρρατον&, και από όλα αυτά πάλιν αρμόζει εις τον θεόν
    του πολέμου να λέγεται Άρης.
    Ερμογένης.
    Πολύ ορθά.



    Σωκράτης.
    Αλλά το όνομα αυτό δεικνύει, ότι ο Ερμής καταγίνεται εις την
    ρητορείαν, διότι και το ότι είναι διερμηνεύς και άγγελος, και ότι
    αγαπά την κλοπήν και την απάτην διά λόγου και το εμπορικόν του
    πνεύμα, όλα αυτά είναι μία ρητορική ικανότης. Καθώς λοιπόν
    είπαμεν και προηγουμένως το &είρειν& είναι χρήσις του λόγου, το
    δε ομηρικόν ρήμα &εμήσατο& σημαίνει μηχανώμαι. Από τα δύο λοιπόν
    αυτά, δηλαδή το &είρειν& και το &εμήσατο&, σχεδόν μας επέβαλεν ο
    νομοθέτης να ονομάσωμεν αυτόν τον θεόν, ως να μας έλεγε: ω
    άνθρωποι, εκείνος όστις το &είρειν εμήσατο& είναι ορθόν να
    ονομάζεται από υμάς Ειρέμης. Αλλά τόρα ημείς, νομίζω,
    ετορνεύσαμεν αυτό το όνομα και τον ονομάζομεν Ερμήν.



    Σωκράτης.
    Και ότι ακόμη ο Παν ο υιός του Ερμού είναι διφυής έχει τον λόγον
    του, φίλτατέ μου.
    Ερμογένης.
    Πώς δηλαδή;
    Σωκράτης.
    Γνωρίζεις ότι ο λόγος το παν εκφράζει και περιστρέφεται διαρκώς,
    και είναι δύο ειδών, αληθής και ψευδής.
    Ερμογένης.
    Βεβαιότατα.
    Σωκράτης.
    Λοιπόν το μεν αληθές μέρος του είναι &λείον& και &θείον& και κατοικεί επάνω εις την κατοικίαν των θεών, το δε ψευδές μένει κάτω μεταξύ του πλήθους και είναι τραχύ και τραγοειδές (&τραγικόν&). Διότι εις τούτο το ζήτημα περιστρέφονται οι περισσότεροι μύθοι και τα ψεύδη, δηλαδή εις τον τραγικόν βίον.
    Ερμογένης.
    Πολύ ορθά.
    Σωκράτης.
    Ορθώς λοιπόν ο Παν ο οποίος μηνύει τα πάντα και πάντοτε
    &περιπολεί&, ονομάζεται &αιπόλος& (αιγοβοσκός), και είναι διφυής
    υιός του Ερμού, εις μεν τα άνω μέρη λείος (άτριχος), εις δε τα
    κάτω τριχωτός και τραγοειδής. Και είναι ο Παν ή λόγος, ή αδελφός
    του λόγου, αφού είναι υιός του Ερμού. Και δεν είναι διόλου
    παράδοξον ο αδελφός να ομοιάζη τον αδελφόν. Αλλά καθώς σου είπα,
    ευλογημένε, ας αφήσωμεν πλέον τους θεούς.

    ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ :
    http://www.ebooksinternational.com/classics%20greek/Kratylos.pdf

      Η τρέχουσα ημερομηνία/ώρα είναι Δευ Οκτ 23, 2017 12:59 am